Na posiedzeniu senackiej Komisji Rodziny i Polityki Społecznej członkowie tego gremium debatowali nad uchwaloną w niedawno Ustawą o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Gościem senatorów był przedstawiciel wnioskodawców, poseł Marek Plura.
Członkowie Komisji nie wnieśli do ustawy żadnych poprawek i jej całość zaopiniowali pozytywnie. Senat zajmie się teraz tą ustawą na posiedzeniu plenarnym, które zaplanowane jest na 17 listopada br.
W Paragwaju o społeczności osób Głuchych komunikujących się w Paragwajskim Języku Migowym potocznie mówi się jako o grupie etnicznej, mniejszości językowej. Niestety, w świetle paragwajskiego ustawodawstwa osoby Głuche postrzegane są jako osoby niepełnosprawne wymagające rehabilitacji.
Krajowe organizacje Głuchych Odespar, w tym Związek Kultury Głuchych (ASOCULSOR), Paragwajski Związek Głuchych (SPS), Paragwajska Federacja Sportu Głuchych określają Gluchych, jako osoby należące do grupy etnicznej, mniejszości językowej i społecznej.
Lider Stowarzyszenia Głuchych z Alto Paraná Pierre Paolo Occult, członek ASOCULSOR Marcelo dos Santos, prezes SPS Dolly Aguilera I czlonkowie SPS
Edilberto Brondell, Miguel Giménez Giménez Lincy i Rogelio Ocampo zwracają uwagę na fakt, że pomimo, iż Konwencja Narodów Zjednoczonych (la Convención de las Naciones Unidas) uznaje społeczność Głuchych jako grupę etniczną – w Paragwaju pozostaje ona nieznana. Taki stan rzeczy powoduje, że w Paragwaju głuchota traktowana jest jako choroba wymagająca leczenia.
Brakuje nie tylko przepisów regulujących proces edukacji Głuchych, ale i szkół dla Głuchych, gdzie nie dominowałby oralizm. Większość Głuchych podejmujących edukację w szkołach dla słyszących nie jest w stanie ich ukończyć, gdyż jedyną prawnie uznaną formą komunikacji Głuchych jest komunikacja oralna. Taki stan rzeczy negatywnie wpływa na Kulturę Głuchych, edukacja Głuchych w ich naturalnym języku – Paragwajskim Języku Migowym...
W Łodzi w dniach 23-25 września odbędą się jedne z największych w Europie Targów Sprzętu Rehabilitacyjnego REHABILITACJA. Swoją ofertę zaprezentuje ponad 250 wystawców z kraju i zagranicy. Odwiedzając imprezę będzie można też poznać najnowsze rozwiązania służące osobom z niepełnosprawnością.
Wśród nowości znajdą się najnowsze wynalazki polskich naukowców, m.in. unikatowy telefon komórkowy, system telenawigacji dla osób niewidomych i urządzenia pozwalające im na korzystanie z usług bankowych.
Praca. Rehabilitacja. Zabawa.
Wszyscy chętni będą mogli uczestniczyć w zajęciach oraz spotkaniach przybliżających różne aspekty terapii oraz aktywnego życia. Organizatorzy przygotowali Targowe Interaktywne Warsztaty Terapii Zajęciowej. Pod okiem doświadczonych terapeutów będzie można wziąć udział w twórczej zabawie i różnych formach aktywności.
Ponadto profesjonalni doradcy z Zakładu Aktywności Zawodowej oraz Ośrodka Aktywizacji Zawodowej i Społecznej "OAZiS" przy Caritas Archidiecezji Łódzkiej służyć będą wiedzą z zakresu poradnictwa zawodowego, pomogą ocenić możliwości i predyspozycje osobowe oraz wybrać najlepszą drogę zawodową – zarówno na chronionym, jak i otwartym rynku pracy – oraz sposób jej realizacji. Nauczą, jak prawidłowo przygotować materiały aplikacyjne.
"Niepełnosprawni mają głos - Nic o nas
bez nas. Deklaracja Madrycka, a polskie współczesne realia" to konferencja, na którą organizatorzy zapraszają: osoby z niepełnospraw...
We wrześniu w ośmiu miastach Polski odbędą się spotkania konsultacyjne pracodawców zatrudniających osoby z niepełnosprawnością z parlamentarzystami i przedstawicielami urzędów administracji samorządowej i rządowej w sprawie najnowszej nowelizacji ustawy rehabilitacyjnej. Organizatorem spotkań jest Polska Organizacja Pracodawców Osób Niepełnosprawnych (POPON).
Zdaniem POPON, jeśli poselski projekt Ustawy o zmianie Ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych i niektórych innych ustaw wejdzie w życie w formule przedstawionej przez jej autorów, możemy mieć do czynienia z załamaniem rynku zatrudnienia dla osób z niepełnosprawnością. Liczba przedsiębiorstw skłonnych do zaoferowania pracy osobie z niepełnosprawnością zmniejszy się. Koszty
zatrudnienia pracownika z niepełnosprawnością będą wyższe niż w przypadku zatrudnienia pracownika sprawnego.
Przypomnijmy, że nowelizacja ustawy rehabilitacyjnej zakłada przede wszystkim: stopniowe zmniejszanie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników z niepełnosprawnością, całkowitą likwidację dofinansowań dla pracujących emerytów z lekkim i umiarkowanym stopniem niepełnosprawności oraz zamrożenie minimalnego wynagrodzenia stanowiącego podstawę do obliczania kwoty dofinansowania na poziomie z grudnia 2009 r. Posłowie proponują również likwidację zwolnień i ulg podatkowych dla zakładów pracy chronionej, zwiększenie wskaźnika minimalnego zatrudnienia osób z niepełnosprawnością w zpch-erach z 40 do...
2) Wsparcie grupowe:
-zajęcia rozwojowo poznawcze prowadzone w kołach zainteresowań (Środowiskowe Koło Wędkarskie, Środowiskowe Koło PTTK, Środowiskowe Koło Emerytów i Rencistów, koło biblioteczno-czytelnicze, brydżowe itp.),
-tłumaczenia programów telewizyjnych, serwisów informacyjnych, artykułów prasowych,
-spotkania integracyjno-rekreacyjne ( zajęcia językowe, prelekcje i rozmowy tematyczne, zajęcia informacyjne),
-konkursy tematyczne.
Zajęcia odbywają się w Ośrodku Rehabilitacji i Wsparcia Społecznego Niesłyszących
ul. Białostocka 4 w Warszawie.
Wsparcie finansowe obejmuje okres od 7.12.2009r. do 30.11.2012r.
Zadanie zaplanowane dla 320 dorosłych osób, mieszkańców Warszawy, niesłyszących i z uszkodzonym słuchem, zaliczonych do umiarkowanego lub lekkiego stopnia niepełnosprawności /lub posiadające orzeczenia równorzędne/.
W sytuacji, gdy Internet ułatwia niepełnosprawnemu życie i jest niezbędny w leczeniu i załatwianiu codziennych spraw, zakup komputera może zostać zaliczony do wydatków poniesionych na cele rehabilitacyjne i odliczony w ramach ulgi. Stanowisko takie zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 17.12.2009 r. nr IPPB4/415-635/09-4/JS.
Jakie wątpliwości wyjaśnił organ podatkowy?
Podatnik wskazał, iż jest osobą niepełnosprawną – inwalidą, głuchoniemym, osobą samotną. Porusza się o dwóch laskach. Miał już dwa razy operowane kolana i czeka go trzecia operacja. Ponadto opiekuje się ciężko chorymi rodzicami, inwalidami I grupy. Chciałby skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej na zakup komputera. Podatnik wskazał, iż Internet znacznie ułatwia mu życie, jest niezbędny w leczeniu i załatwianiu codziennych spraw. Dzięki komputerowi podatnik może posługiwać się bezpośrednio językiem migowym ze Związkiem Głuchych lub drugą osobą głuchą, ma kontakt z lekarzem w szpitalu. Nikt oprócz niego z komputera nie korzysta. Podatnik dołączył także zaświadczenie lekarskie, zgodnie z którym komputer stanowi urządzenie niezbędne w rehabilitacji oraz ułatwia wykonywanie czynności życiowych stosownie do potrzeb wynikających z niepełnosprawności. W związku z powyższym zadał pytanie, czy zakup komputera może odliczyć w ramach ulgi rehabilitacyjnej? W przedmiotowej sprawie organ podatkowy zajął następujące stanowisko:
Prawie 200 głuchych i niedosłyszących dzieci z Podkarpacia może z początkiem 2010 roku zostać bez kompleksowej rehabilitacji - pisze "Nasz Dziennik".
Gazeta wyjaśnia, że stowarzyszeniu rodziców dzieci z wadą słuchu w Krośnie nie udało się pozyskać pieniędzy z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
"Nasz Dziennik" podkreśla, że wniosek sporządzony przez pracowników stowarzyszenia został odrzucony na szczeblu centralnym, w Rzeszowie przeszedł bez problemu.
Na pokrycie kosztów pracy specjalistów w przyszłym roku stowarzyszeniu - jedynej tego typu organizacji na Podkarpaciu sprawującej opiekę nad blisko dwustu dziećmi głuchymi, niedosłyszącymi i z wadami mowy - brakuje ponad 200 tysięcy złotych. Jak czytamy w "Naszym Dzienniku" brak pieniędzy może oznaczać konieczność zwolnienia czterech z sześciu rehabilitantów.
Dyrektor rzeszowskiego oddziału PFRON Maciej Szymański w rozmowie z "Naszym Dziennikiem" tłumaczy, że wniosek stowarzyszenia z Krosna zawierał błędy formalne i dlatego został odrzucony przez ekspertów. Jego zdaniem, nie oznacza to, że stowarzyszenie musi zaprzestać prowadzenia działalności.
Dyrektor Szymański dodał, że w przyszłym roku zostaną ogłoszone kolejne konkursy, w których stowarzyszenie może startować, składając odpowiednio uzupełniony wniosek. Z pewnością zostanie on rozstrzygnięty pozytywnie. Zależy nam, aby głuche dzieci nie pozostawały bez rehabilitacji - zaznacza dyrektor.
KROSNO. 120 niesłyszących dzieci zostało pozbawionych rehabilitacji, która pozwala im na normalne życie.
- Odebrano nam szansę na dofinansowanie w kwocie 200 tys. zł, które pozwoliłoby nam na dalszą rehabilitację naszych dzieciaków. Bez tego 12 mln zł, które pochłonęło ich zaimplantowanie, to pieniądze wyrzucone w błoto - mówi Krzysztof Fajgier, prezes Stowarzyszenia Rodziców Dzieci z Wadą Słuchu w Krośnie.
- Po co było dawać im i ich rodzicom nadzieję na normalne życie, skoro teraz zostawia się ich samym sobie? Na rehabilitację zjeżdżały do nas dzieciaki z całego Podkarpacia. Raz w tygodniu organizowaliśmy też zajęcia w Rzeszowie.
Problem braku dofinansowania dotyka 120 dzieci w wieku od 3 do 12 lat, które od dwóch lat objęte były systematyczną rehabilitacją, możliwą dzięki pieniądzom, które Stowarzyszenie otrzymywało z Państwowego Funduszu Osób Niepełnosprawnych. - W tym roku również złożyliśmy wniosek o dofinansowanie, który przeszedł formalną kwalifikację w rzeszowskim PFRON-ie, niestety, został odrzucony przez ekspertów krajowych - mówi prezes.
- Nie znamy powodów odrzucenia wniosku. Wiemy tylko, że nie ma od niego odwołania. A to znaczy jedno: oprócz tego, że nasze dzieci nie będą rehabilitowane, to będziemy zmuszeni zwolnić 6 terapeutów, którzy z nimi pracowali. To zaś kłóci się z naszymi planami odnośnie do budowy ośrodka euroregionalnego w Krośnie, o nazwie: "Ślimak", w którym chcemy prowadzić pionierski program rehabilitacji. Program, który p...
W I połowie 2009 r. zatrudnienie osób z niepełnosprawnością wzrosło w porównaniu z rokiem ubiegłym o 29 tys. osób, co odpowiada 26 tys. etatów.
Pod koniec ubiegłego roku, kiedy sejm przyjął kolejną nowelizację ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych, Komisja Polityki Społecznej i Rodziny poprosiła resort pracy o stałe monitorowanie rynku zatrudnienia. Posłowie obawiali się tego, jak zareagują przedsiębiorcy, kiedy – wbrew zapowiedziom – dofinansowanie do zatrudnienia osób z niepełnosprawnością w firmach z rynku otwartego i chronionego jednak nie zostanie wyrównane.
Podczas posiedzenia komisji, 2 grudnia, Biuro Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych przedstawiło szczegółową analizę rynku pracy dla osób z niepełnosprawnością w I półroczu tego roku. Wynika z niej, że nie ma powodów do obaw. Od stycznia do czerwca zatrudnienie w tej grupie społecznej wzrosło o 29 tys. osób (26 tys. etatów) w porównaniu z rokiem ubiegłym. Wzrost dotyczy zarówno rynku chronionego – wzrost o 18 tys. osób, jak i otwartego – o 11 tys. osób.
- Dzisiaj już wiemy, że na koniec roku liczby te będą jeszcze lepsze. Zgodnie z danymi na 2 grudnia, zatrudnionych jest obecnie ok. 33 tys. osób, co daje ok. 40 tys. etatów. Dane pochodzą z Systemu Obsługi Dofinansowań Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych – powiedział Jarosław Duda, pełnomocnik rządu ds. osób niepełnosprawnych.
Projekt adresowany jest do osób głuchoniewidomych, które są w wieku aktywności zawodowej (w tym osób, które nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności) i chciałyby podnieść jakość swojego życia, poprawić komunikację z ludźmi oraz nabyć nowe umiejętności, przydatne zarówno w codziennym działaniu, jak również na rynku pracy. Każdy beneficjent będzie mógł skorzystać ze wsparcia psychologów, rehabilitantów, okulistów, protetyków słuchu, doradców zawodowych i prawnych oraz specjalistów do spraw sprzętu.
Szczegółowy program projektu zakłada:
1. Pomoc w wyposażeniu w sprzęt rehabilitacyjny
* pomoc w uzyskaniu dofinansowania zakupu specjalistycznego sprzętu rehabilitacyjnego (m.in. komputery z oprogramowaniem dla osób niewidzących i słabowidzących, aparaty słuchowe)
* doradztwo w doborze aparatów słuchowych, urządzeń wspomagających odbiór dźwięków, pomocy optycznych, oprogramowania komputerowego i innego sprzętu rehabilitacyjnego
2. Rehabilitację
* zajęcia rehabilitacyjne – zajęcia z orientacji przestrzennej i poruszania się z białą laską, zajęcia ułatwiające wykonywanie codziennych czynności, ćwiczenia usprawniające widzenie i słyszenie
* konsultacje z okulistą i/lub protetykiem słuchu
* wsparcie psychologa, doradcy zawodowego, doradcy w zakresie prawa pracy
* 2-tygodniowe warsztaty / turnusy rehabilitacyjne
* możliwość rehabilitacji w miejscu zamieszkania
* szkolenia komputerowe
Budowa centrum rekreacyjno-sportowego idzie pełną parą. To dobry moment, żeby niepełnosprawni zasygnalizowali ewentualne poprawki. Chcą wygodnych szafek, podjazdów i miejsc parkingowych
W środę na terenie MOSiR-u w Zielonej Górze niepełnosprawni i przedstawiciele stowarzyszeń spotkali się z urzędnikami. Rozmawiano o udogodnieniach dla niepełnosprawnych w powstającym centrum rekreacyjno-sportowym. Niepełnosprawni domagają się odpowiednich podjazdów, uchwytów, sygnalizacji.
Robert Jagiełowicz, pełnomocnik prezydenta ds. basenu zapewniał, że w razie potrzeby niepełnosprawni będą mogli liczyć na pomoc pracowników ośrodka. Wystarczy jeden telefon. - Wszystkie uwagi weźmiemy pod uwagę. Jeszcze nie jest za późno, żeby uwzględnić spostrzeżenia niepełnosprawnych. "Zmiany" to za duże słowo, ale na pewno będziemy udoskonalać i korygować ewentualne niedociągnięcia - deklaruje Jagiełowicz. Jako przykład podaje zatrudnienie osoby posługującej się językiem migowym, o której jak dotąd pomyślał tylko zielonogórski Związek Głuchych.
Na spotkaniu pojawił się też Tomasz Cichocki z firmy Arcus, odpowiedzialnej za projekt basenu i hali. - Wszystkie uwagi będą przez nas uwzględniane - zapewniał. Niepełnosprawni odpowiadali: - Diabeł tkwi w szczegółach. Zadbajmy o nie teraz, póki nie jest za późno.
Spotkanie zainicjowała Miejska Społeczna Rada do spraw Osób Niepełnosprawnych. Postanowiła działać teraz, w fazie budowy. Sprawy związane z wykończeniami to raczej drobiazgi, ale n...
Polski Związek Głuchych w Toruniu zaprasza wszystkich chętnych na kurs nauki języka migowego
- Zgłaszają się do nas nauczyciele, urzędnicy oraz osoby młode, i to nie tylko takie, które mają w rodzinie kogoś głuchoniemego - mówi Paweł Trawiński.
Jest on jednym z nauczycieli, którzy wykładają język migowy albo inaczej miganie. Kurs, organizowany przez Polski Związek Głuchych, składa się z dwóch części. Pierwsza trwa 60 godzin i, w promocyjnej cenie dla uczniów i studentów, kosztuje 120 zł dzięki dotacji z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.
Nauka ruszy, gdy zbierze się piętnastoosobowa grupa. Oprócz tego planowane jest zebranie trzech kolejnych grup. Kurs po normalnej cenie to wydatek rzędu 400 złotych. Druga jego część trwa również 60 godzin i kończy się egzaminem.
- To, jak szybko słuchacz nauczy się migać, zależy od motywacji i indywidualnych predyspozycji. Nauka polega na uważnej obserwacji, właściwym naśladownictwie ruchów nauczyciela i odpowiednim odtwarzaniu - tłumaczy Paweł Trawiński. - Język migowy ten to nie byle jakie machanie. Obowiązują określone zasady przekazu. Należy być spostrzegawczym i mieć zdolności manualne.
System języka migowego składa się z toru mówionego, toru miganego oraz elementu mimicznego. Wszystkie muszą być odpowiednio zsynchronizowane. Tor mówiony to nasza mowa, tor migany - znaki języka migowego, a elementem mimicznym są emocje wyrażane wyrazem twarzy.
- Kiedy przekazuje głuchemu treść o zabarwieniu po...
Na Dolnym Śląsku mieszka 300 tysięcy niepełnosprawnych. We Wrocławiu - 80 tysięcy. I zaledwie 640 wrocławian dostanie do końca roku dopłaty do wózków inwalidzkich, protez, aparatów słuchowych czy komputerów.
Zdecydowana większość, bo ponad 2700 chętnych, nie pojedzie na wczasy rehabilitacyjne, a tylko 28 osób dostanie pieniądze na usunięcie barier architektonicznych w mieszkaniach - tak, by mogli w miarę swobodnie się poruszać.
Wszystko dlatego, że Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych przekazał na ten rok o prawie 3 mln zł mniej Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we Wrocławiu.
Jacek Sutryk, dyrektor MOPS-u we Wrocławiu, wylicza, że dwa lata temu jego instytucja miała do dyspozycji 9,6 mln zł, w ubiegłym roku - 7,4 mln zł, a w tym - tylko 4,7 mln zł.
- I jeszcze musimy się tymi pieniędzmi podzielić z wydziałem zdrowia urzędu miejskiego. A potrzeby naszych podopiecznych są dużo wyższe. Te, których nie jesteśmy w stanie zrealizować, sięgają 9,5 mln zł - ubolewa Sutryk.
A to oznacza, że większość osób będzie musiała poczekać na sprzęt albo go sobie kupić za własne pieniądze.
W pierwszej kolejności sprzęt służący do rehabilitacji lub ortopedyczny dostaną osoby, które są czynne zawodowo lub ci, którzy się uczą. Albo dzieci. Pozostali - czyli renciści lub emeryci - muszą czekać na przyszły rok.
- Nikt dorosły nie dostał w tym roku dofinansowania do aparatu słuchowego. Wyłącznie dzieci - potwierdza Anna Derewicka, protetyk z poradni dla niesłyszącyc...
Jedyny na Podkarpaciu Bank Aparatów Słuchowych działa w Krośnie. Najmłodsze dziecko, które skorzystało z jego pomocy, ma zaledwie pięć miesięcy.
- Specjaliści uważają, że jeśli niesłyszące dziecko dostanie aparat słuchowy zanim skończy sześć miesięcy, ma ogromną szansę na normalny rozwój - mówi Katarzyna Bieńkowska z krośnieńskiego Stowarzyszenia Rodziców i Przyjaciół Dzieci z Wadą Słuchu. Niestety, aparat dobrej klasy kosztuje 5-7 tys. zł i niewielu rodziców stać na wyłożenie takiej kwoty z własnej kieszeni.
- Jest możliwość dofinansowania, ale dziecko musi mieć orzeczenie o niepełnosprawności. Niestety, ta procedura trwa dosyć długo. Banki Aparatów Słuchowych wypełniają lukę i umożliwiają otrzymanie aparatu, zanim rodzice załatwią wszystkie formalności. Możliwość wypożyczenia aparatu jest przydatna także wtedy, gdy lekarz nie ustalił jeszcze, jaki będzie najlepszy model aparatu dla dziecka, i próbuje zastosowanie różnych - wyjaśnia Bieńkowska.
Banki Aparatów Słuchowych to część ogólnopolskiego programu rehabilitacji małych dzieci z wadą słuchu "Dźwięki Marzeń". Krosno jest jednym z ostatnich miast, w których taki bank powstał. Prowadzi je stowarzyszenie rodziców. - Aparaty są przeznaczone dla najmłodszych dzieci, czyli tych, które nie skończyły jeszcze trzech lat. Wypożyczamy je bezpłatnie. Rodzice biorą jednak odpowiedzialność materialną za zniszczenie lub zgubienie urządzenia. Zakładamy, że aparat słuchowy może być wypożyczony na trzy lata. Bank w Kroś...
Towarzystwo Pomocy Głuchoniewidomym w partnerstwie z PFRON rozpoczyna w lutym 2009 r. projekt "Wsparcie dla osób głuchoniewidomych na rynku pracy".
Celem projektu jest wsparcie osób z jednoczesnym uszkodzeniem wzroku i słuchu (w tym osób, które nie posiadają orzeczenia o niepełnosprawności) w wieku aktywności zawodowej poprzez:
a) pomoc w wyposażeniu w sprzęt rehabilitacyjny
- pomoc w uzyskaniu dofinansowania zakupu specjalistycznego sprzętu rehabilitacyjnego (m.in. komputery z oprogramowaniem dla osób niewidomych i słabo widzących, aparaty słuchowe i systemy FM wspomagające słyszenie),
- doradztwo w doborze aparatów słuchowych, urządzeń wspomagających odbiór dźwięków, pomocy optycznych, oprogramowania komputerowego i innego sprzętu rehabilitacyjnego.
b) rehabilitację
- zajęcia rehabilitacyjne – zajęcia z orientacji przestrzennej i poruszania się z białą laską, zajęcia ułatwiające wykonywanie codziennych czynności, ćwiczenia usprawniające widzenie i słyszenie,
- konsultacje z okulistą i/lub protetykiem słuchu,
- 2-tygodniowe warsztaty, turnusy rehabilitacyjne,
- możliwość rehabilitacji w miejscu zamieszkania.
c) aktywizację zawodową
- wsparcie psychologa, doradcy zawodowego, doradcy w zakresie prawa pracy,
- szkolenia komputerowe,
- szkolenia zawodowe,
- pomoc w znalezieniu stażu, pracy.
d) integrację społeczną
- naukę alternatywnych metod komunikacji (m.in. alfabet Lorma, system Braille’a, język migowy, daktylografia),
- spot...
Natalka Chorążyk siada do pianina. Będzie grała kolędę. Wcześniej zaśpiewała piosenkę o mrozie. Niby nic dziwnego, a jednak... Natalka słyszy tylko 10 procent tego, co słyszy zdrowe dziecko.
- Uwielbiam śpiewać i gdy dorosnę, zostanę aktorką - cieszy się. A mama tylko kiwa głową. - Przez te występy na scenie stała się odważniejsza - chwali córkę Jolanta Chorążyk. Dziewczynka ma 11 lat i prawie wcale nie słyszy. A jeśli docierają do niej dźwięki, to tylko dlatego, że nosi w uchu aparat. Gdy go zdejmie, świat wokół niej cichnie. Podobnie jak świat czteroletniego Damiana Jezierskiego. Jedno uszko ma zrośnięte, w drugim słyszy tylko 20 procent. - Urodził się z wadą wrodzoną, czeka go operacja. Ale talent do śpiewania odziedziczył po mnie - podkreśla z dumą Tomasz Jezierski.
- Tak, tak lubię śpiewać, a najbardziej to o mrozie i bajki o Tomku też lubię - chłopczyk podskakuje radośnie.
"Skrzypi ostro mróz, ciepłą czapkę włóż” - śpiewały dziś niedosłyszące dzieci. I choć to niewiarygodne, to udowodniły, że mają świetny słuch muzyczny.
12-14 grudnia br. odbył się kurs międzynarodowego języka migowego: "Migamy po polsku i europejsku".
Oddział Mazowiecki PZG zorganizował kurs międzynarodowego języka migowego, który odbył się w Mrągowie w dniach 12-14 grudnia br.
Jest to chyba pierwszy kurs międzynarodowego języka migowego zorganizowany do tej pory w Polsce.
Celem kursu było podniesienie jakości pracy kadry oraz wolontariuszy pracujących z osobami z uszkodzonym słuchem w zakresie znajomości polskiego(PJM) oraz międzynarodowego języka migowego(ISL – International Sign Language).
Wykładowcami byli Marek Lasecki oraz Magdalena Bielak . Są to osoby niesłyszące od urodzenia , o wykształceniu wyższym , pochodzące dodatkowo z rodzin osób niesłyszących. Od wielu lat pracują zawodowo i społecznie w naszym środowisku.
Wykładowcy sami przygotowali i opracowali materiały dydaktyczne w postaci filmów DVD, które otrzymali uczestnicy szkolenia. Program kursów jest programem nowatorskim i autorskim.
W kursie wzięło udział 50 osób z całego województwa mazowieckiego- pracownicy Ośrodków Rehabilitacji i Wsparcia Społecznego Niesłyszących oraz wolontariusze( osoby niesłyszące oraz słyszące) z Warszawy, Radomia, Siedlec, Płocka, Żyrardowa , Ostrowi Mazowieckiej i Ostrołęki.
Uczestnicy byli zakwaterowani w hotelu Mrongovia nad brzegiem jeziora Czos. Tutaj również odbywały się zajęcia w sali doskonale wyposażonej w pomoce dydaktyczne.
