Peru, República del Perú jest państwem leżącym w północno-zachodniej części Ameryki Poludniowej. Peru jest trzecim co do wielkości państwem w Ameryce Łacińskiej, jest niemal czterokrotnie większe od Polski.
W Peru za język urzędowy przyjęto język hiszpański, lecz ciekawostką jest fakt, iż okolo 10 milionów peruwiańskiej ludności posługuje się również językiem potomków Inków - Indian Quéchua (keczua) oraz językiem Indian Aymara.
W Peru promowane jest dwujęzyczne kształcenie dzieci Głuchych – dzieci Głuche uczy się pisanego języka hiszpańskiego, jako języka urzędowego oraz La Lengua de Seña Peruana (Peruwiańskiego Języka Migowego).
Peru szczyci się znaczną liczbą szkół dla Głuchych, istnieje ich ponad 70 na terenie całego kraju. Jednak do 1998 roku nie było obowiązku kształcenia Głuchych na poziomie średnim ze względu na brak kadry pedagogicznej, która posiadałaby przygotowanie do nauczania dzieci i młodzieży Głuchej w języku migowym. Niestety, w wielu szkołach dla Głuchych wciąż pokutuje przekonanie, że dzieci Głuche wychowane w duchu oralizmu będa lepiej przystosowane do życia w społeczeństwie.
Według statystyk – w Peru 95% dzieci Głuchych wychowywanych jest w rodzinach słyszących. Z myślą o tych dzieciach stworzono w 1983 roku program "Señales" (znaki), którego zadaniem jest między innymi uświadamianie społeczeństwa o konieczności nauczania Peruwiańskiego Języka Migowego zarówno dzieci Głuchych, jak i ich słyszących rodziców. Twórcy ...
W Paragwaju o społeczności osób Głuchych komunikujących się w Paragwajskim Języku Migowym potocznie mówi się jako o grupie etnicznej, mniejszości językowej. Niestety, w świetle paragwajskiego ustawodawstwa osoby Głuche postrzegane są jako osoby niepełnosprawne wymagające rehabilitacji.
Krajowe organizacje Głuchych Odespar, w tym Związek Kultury Głuchych (ASOCULSOR), Paragwajski Związek Głuchych (SPS), Paragwajska Federacja Sportu Głuchych określają Gluchych, jako osoby należące do grupy etnicznej, mniejszości językowej i społecznej.
Lider Stowarzyszenia Głuchych z Alto Paraná Pierre Paolo Occult, członek ASOCULSOR Marcelo dos Santos, prezes SPS Dolly Aguilera I czlonkowie SPS
Edilberto Brondell, Miguel Giménez Giménez Lincy i Rogelio Ocampo zwracają uwagę na fakt, że pomimo, iż Konwencja Narodów Zjednoczonych (la Convención de las Naciones Unidas) uznaje społeczność Głuchych jako grupę etniczną – w Paragwaju pozostaje ona nieznana. Taki stan rzeczy powoduje, że w Paragwaju głuchota traktowana jest jako choroba wymagająca leczenia.
Brakuje nie tylko przepisów regulujących proces edukacji Głuchych, ale i szkół dla Głuchych, gdzie nie dominowałby oralizm. Większość Głuchych podejmujących edukację w szkołach dla słyszących nie jest w stanie ich ukończyć, gdyż jedyną prawnie uznaną formą komunikacji Głuchych jest komunikacja oralna. Taki stan rzeczy negatywnie wpływa na Kulturę Głuchych, edukacja Głuchych w ich naturalnym języku – Paragwajskim Języku Migowym...
W sierpniu br. pisaliśmy na onsi o kontrowersyjnej ustawie dyskryminującej ASL (amerykański język migowy) i prawa dzieci do jego nauki.
W Kalifornii planowali wprowadzić obowiązkowe konsultacje lekarzy i audiologów z rodzicami głuchych noworodków. Projekt nie uznawał prawa dziecka do nauki ASL i edukacji dwujęzycznej. W opini środowiska Głuchych, zakładał, że nowo narodzone dzieci powinny leczyć głuchotę poprzez wszczepianie implantów ślimakowych. Ustawa wspierana była przez grupę zwana California Coalition do której zaliczają się audiolodzy oraz niektóre szkoły bądź organizacje kalifornijskie, które oferują bądź promują edukacje dla dzieci niesłyszących w wykorzystaniem wyłącznie metody oralnej, bez korzystania z języka migowego.
Społeczność Głuchych ostro protestowała przeciwko takiemu prawu. Uważano, że ustawa jest pierwszym krokiem do zniesienia Kultury Głuchych, gdyż głos maja wyłącznie lekarze, a rodzicom przedstawiana jest tylko jedna opcja – implant ślimakowy, a przecież lekarze nie są ekspertami w zakresie ASL i wykorzystania ASL w komunikacji z głuchym dzieckiem bądź jego edukacji. Dlatego też środowisko ostro protestowało przeciwko takiemu prawu.
Ustawa trafiła do podpisu do gubernatora stanu Kalifornia Arnolda Schwarzeneggera, który ją zawetował.
Gubernator uznał ustawę za niepotrzebną i potencjalnie sprzeczną z szeregiem innych działań podejmowanych przez agencje rządowe. Ponadto w swoim uzasadnieniu napisał, że w najlepszym interesie niesłyszące...
Badania przeprowadzone przez kanadyjskich naukowców, wskazują, że osoby głuche od urodzenia mogą wykorzystywać cześć mózgu, aby polepszyć swój wzrok. Od dawna wiemy, ze mózg osoby głuchej potrafi zrekompensować utratę słuchu poprzez polepszenie pola i jakości widzenia. Do tej pory naukowcy nie wiedzieli jednak jak to się dzieje.
Badacze z University of Western Ontario odkryli, ze istnieje związek pomiędzy polepszeniem widzenia, a "reorganizacja" części mózgu. Lepsze widzenie jest generowane przez ten obszar mózgu który u osób słyszących współpracuje z tzw. peryferyjnym (zewnętrznym) układem słuchowym. W skład tego układu wchodzą trzy zasadnicze części: ucho zewnętrzne, środkowe oraz wewnętrzne.
Ale oprócz tej części peryferyjnej, w skład systemu słuchowego wchodzi również nerw słuchowy i kora słuchowa. Funkcją nerwu słuchowego jest transmisja informacji do oraz z kory słuchowej, w której są one w odpowiedni sposób analizowane.
Naukowcy przeprowadzili swoje badania na kotach. Koty to jedyne zwierzęta, które tak jak człowiek mogą urodzić się głuche. W badaniach uczestniczyły wiec koty głuche i te normalnie słyszące. Naukowcy porównywali pole widzenia, kąt widzenia jak i zdolność do rozpoznawania ruchu. W wyniku badan udowodniono, że cześć kory słuchowej w mózgu u kotów zaczyna zachowywać się jak kora wzrokowa stąd polepszenie widzenia.
Naukowcy twierdza też, że mózg nie pozwoli zmarnować niewykorzystanej cześci mózgu i będzie kompensował stratę jedneg...
18 września br. odbył się II Warszawski Festiwal Kultury Głuchych zorganizowany przez dwie prężne organizacje działające na rzecz niesłyszących - Instytut Głuchoniemych i Instytut Polskiego Języka Migowego. Wydarzenie to przyciągnęło ponad 200 osób niesłyszących z Warszawy i innych miast Polski.
Ekologiczny akcent na Festiwalu
Festiwal został zainaugurowany przez współorganizatorkę, Panią Małgorzatę Czajkowską-Kisil, która na wstępie przywitała przybyłych oraz przedstawiła Prezes Fundacji „Nasza Ziemia”, Panią Mirę Stanisławską – Meysztowicz. Następnie zabrał głos członek tej Fundacji, który wyjaśniła dzieciom znaczenie słowa recykling oraz podkreślił , że dzień w którym odbywa się Festiwal jest drugim dniem Światowej Akcji Sprzątania Świata. Następnie Joanna Łacheta – organizatorka tego wydarzenia przedstawiła program Festiwalu i zapowiedziała występ teatralny młodzieży z Liceum Ośrodka Szkolno-Wychowawczego na Łuckiej zakończony prezentacją „poezji grupowej”. `
Głusi poeci i ich twórczość
Kolejnymi uczestnikami były dzieci z Instytutu Głuchoniemych, które przedstawiły twórczość poetycką Głuchych. Ogromne wrażenie wywarł na mnie występ Eweliny Skowrońskiej a szczególnie wiersz ”Lili” . Dzięki znakomitemu wykorzystaniu przestrzeni i rytmu można powiedzieć, że wiersz przybrał formę poezji śpiewanej. Następnie, Michał przedstawił utwory pt ”Poezja miłosna” i „Miś”. Zaś Żaneta Molka zamigała ...
Oddział Łódzki PZG organizuje autokar na wyjazd do Warszawy na Drugi Warszawski Festiwal Kultury Głuchych.
Zbiórka na wyjazd w sobotę 18 września 2010 r. o godz. 6.30 przed siedzibą PZG Oddziału Łódzkiego przy ul. Nawrot 94/96.
Koszt wyjazdu to 15 zł.
Zapisy przyjmowane są w pok. nr 5 lub mailem maciej.kowalski@pzg.lodz.plAdres poczty elektronicznej jest chroniony przed robotami spamującymi. W przeglądarce musi być włączona obsługa JavaScript, żeby go zobaczyć.
Organizatorem Drugi Warszawski Festiwal Kultury Głuchych jest Instytut Głuchoniemych we współpracy z Instytutem Polskiego Języka Migowego, który odbędzie na terenie Instytutu Głuchoniemych na pl. Trzech Krzyży 4/6 w Warszawie.
Więcej informacji i program imprezy na stronie IPJM
oraz w newsie.
Białystok: Spotkanie tych, którzy odzyskali słuch po operacji w białostockiej klinice
Nie wyobrażam sobie życia bez implantu. Straciłam słuch z dnia na dzień i pamięć o tym, że słyszałam, nie pozwalała mi funkcjonować w świecie ciszy – mówi Bożena.
Bożena jest pierwszą pacjentką białostockiej Kliniki Otolaryngologii, której wszczepiono implant ślimakowy. Zabieg odbył się w styczniu 2006 roku. Do dziś lekarze pomogli odzyskać słuch dwudziestu kolejnym osobom. W piątek spotkali się w Białymstoku.
Ratunek dla głuchych
Wszczep ślimakowy jest protezą narządu słuchu, przeznaczoną dla ludzi z głębokim niedosłuchem lub głuchotą, którym nie pomagają aparaty słuchowe. Stwarza możliwość powrotu do świata dźwięków dla wielu osób z całkowitą głuchotą, które nie słyszały od urodzenia lub straciły słuch w wieku późniejszym.
Bożena słuch straciła po zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych. Półtora roku w kompletnej ciszy było dla niej nie do zniesienia. Dlatego gdy usłyszała o możliwości operacji w białostockiej klinice, nie wahała się ani chwili. Dzisiaj, trzy lata po zabiegu, jest szczęśliwa, że słyszy, choć tylko na jedno ucho – to z implantem.
– Oczywiście, że część problemów pozostała, ale nie ma to żadnego porównania z tym, co było, gdy nie słyszałam wcale – zapewnia kobieta. – Moja rehabilitacja ciągle trwa.
Potrzebna kwalifikacja
– Pacjenci, którzy niedawno stracili słuch i mają go w pamięci, najszybciej się rehabilitują ̵...
To już druga konferencja Głuchych (nie dla Głuchych, ale prowadzona przez Głuchych) lecz pierwsza w polskiej historii zorganizowana na terenie uniwersytetu.
W ostatni weekend sierpnia 2009 grupa około trzystu osób zebrała się w Warszawie na konferencji "Głusi Mają Głos 2" aby wysłuchać co mają do powiedzenia właśnie Głusi.
Pierwsza konferencja odbyła się rok temu na Placu Trzech Krzyży w Warszawie. Jej organizatorem był Instytutu Polskiego Języka Migowego. Nosiła ona tytuł "Głusi Mają Głos. Przebudzenie". Tegoroczna edycja konferencji nosiła nazwę "Głusi Mają Głos 2. Kim jesteśmy? Skąd przychodzimy? Dokąd idziemy?".
Tegoroczne spotkanie skierowane było do osób niesłyszących oraz do słyszących. Prelegenci używali Polskiego Języka Migowego natomiast tłumacze przekładali wypowiedzi na polski język foniczny. Organizatorami tej konferencji był Instytut Polskiego Języka Migowego oraz Fundacja Promocji Kultury Głuchych KOKON.
W przedziale dwóch dni można było uczestniczyć w dziewiętnastu wykładach.
W międzyczasie na terenie biblioteki uniwersyteckiej można było oglądać prace niesłyszących artystów.
W sobotę 29 sierpnia po otwarciu pierwszy wykład przedstawił student Akademii Pedagogiki Specjalnej Piotr Krzysztofiak . Opowiadał on o drugiej rewolucji Gallaudeta, czyli opisał historię, która wydarzyła się na Uniwersytecie Gallaudeta w USA. Swoją prelekcję Piotr ubarwiał filmami, które ukazywały jak wyglądał protest niesłyszących studentów. Studenci Ci sprzeciwiali się...
Niedosłysząca osoba, zaopatrująca się w aparat słuchowy ma zazwyczaj powyżej 55 lat. Aby uzyskać refundację na aparat słuchowy, musi przejść procedurę, składającą się średnio z 10 wizyt. Dopłata do refundowanego aparatu słuchowego nie jest duża, natomiast trud i wysiłek, który trzeba włożyć aby ją uzyskać ogromny.
Refundacja aparatu słuchowego przysługuje co 5 lat, aby móc skorzystać z tej dopłaty osoba niesłysząca czy niedosłysząca musi niejako "udowadniać”, że nadal nie słyszy. Stwierdzenie przez lekarza laryngologa nieodwracalnej wady słuchu nie zwalnia z konieczności powtarzania tej uciążliwej i czasochłonnej procedury co 5 lat.
Małopolski Sejmik Organizacji Osób Niepełnosprawnych złożył w imieniu 45 organizacji zrzeszających osoby niepełnosprawne pismo do Minister Zdrowia, z prośbą o wprowadzenie zasady jednego wniosku na zaopatrzenie w aparat słuchowy dla jednej osoby, do końca jej życia. Zasada ta pozwoli uprościć procedurę zaopatrzenia.
Proponowane rozwiązanie ograniczy również liczbę zdarzeń, w których lekarz diagnozujący niedosłuch, kieruje pacjenta do konkretnego, "zaprzyjaźnionego” protetyka słuchu, uzyskując w ten sposób korzyść majątkową. Jednocześnie uświadomimy pacjentom, że decyzja, w którym punkcie protetycznym wykupią aparat, należy tylko i wyłącznie od nich.
Dla większości osób niedosłyszących aparat słuchowy jest jedyną szansą na pełne uczestnictwo w życiu społecznym i zawodowym.
Przeprowadzony w ostatnich dniach przez "Widzialnych" audyt stron internetowych głównych oponentów w walce o miejsca w Parlamencie Europejskim całkowicie potwierdził brak wiedzy i zrozumienia tego problemu przez naszych polityków.
Osoby niesłyszące odbierają otaczający je świat poprzez pryzmat ciszy. To co dla osób słyszących wydaje się oczywiste, niewymagające większego wysiłku, dla osób niemogących weryfikować informacji przy pomocy zmysłu słuchu staje się często trudne do zrozumienia lub wręcz niezrozumiałe. Wydawałoby się, że strefą, w której mogą przełamać tę barierę jest internet. Tu podstawową formą przekazywania informacji jest słowo i obraz. W Internecie osoby niesłyszące napotykają jednak przeszkodę, istnienia której ludzie słyszący w ogóle sobie nie uświadamiają.
Dla osób niesłyszących językiem natywnym jest Polski Język Migowy. Język polski jest językiem wyuczonym, czyli co zapewne zaskakujące dla wielu - językiem obcym, podobnie jak dla osób słyszących np. język angielski. Konsekwencją tego jest bardzo często mniejszy zasób znanych słów w języku polskim, w jakie wyposażona jest osoba głucha. Osoba niesłysząca napotyka na podobne trudności w korzystaniu z Internetu jak osoba niewidoma. Nie tyle z przyczyny kłopotów w nawigowaniu, lecz z powodu opisywania zawartości strony językiem skomplikowanym, technicznym czy nadmiernie złożonym. Niezrozumiałe bywają np. związki frazeologiczne np. wilczy głód, owczy pęd, serce na dłoni.
NIESŁYSZĄCY STAŻYŚCI W INSTYTUCIE PAMIĘCI NARODOWEJ
Instytut Pamięci Narodowej przy współpracy z Urzędem Pracy zorganizował staże dla osób niesłyszących. Obecnie korzysta z nich osiem osób. Głusi bardzo cenią możliwość pracy w tak prestiżowym Instytucie. W zakres ich obowiązków wchodzą różne prace biurowe, archiwizacyjne czy biblioteczne. Przełożeni dostrzegaj pracowitość, zaangażowanie, sumienność, rzetelność oraz pieczołowitość i dokładność niesłyszących stażystów. Z jedną z nich podpisano już umowę o pracę. Niewykluczone, że będą kolejne. Decyzja o przyjęciu na staż przez IPN osób z ubytkami słuchu oraz obopólne korzyści z tej współpracy mogą zachęcić innych pracodawców do pokonania obaw przed zatrudnieniem ludzi z takim rodzajem niepełnosprawności. Odmienny język czy nawet kultura nie muszą dzielić, ale mogą wzbogacać, rozwijać, umacniać więzy międzyludzkie, a także stać się pomostem do budowy dialogu społecznego. Jedną z osób przyjętych na staż jest Tomasz Grabowski. Rozmowę przeprowadziła Małgorzata Bezubik.
M.B.: Kiedy rozpoczął Pan staż w Instytucie Pamięci Narodowej?
T.G: Od 3 listopada bieżącego roku.
M.B: Skąd dowiedział się Pan o tej możliwości zdobycia doświadczenia zawodowego?
T.G.: Dowiedziałem się o tym w Ośrodku Rehabilitacji i Wsparcia Społecznego Niesłyszących Polskiego Związku Głuchych przy ul. Białostockiej 4. Na tablicy ogłoszeń przeczytałem o tym, a więcej informacji uzyskałem w rozmowie z specjalistą ds./ rehabilitacji będącym tłumaczem...
