To nie pomyłka. Naukowcy wykazali, że to, co słyszymy, zależy w dużym stopniu od tego, co widzimy. Nasz mózg rejestruje bowiem nie tylko dźwięki, ale i obraz, np. ruchu warg. I z tego składa ostateczną informację.
Zdarza się, że na głośnej imprezie nie słyszymy tego, co mówią do nas znajomi. W takiej sytuacji przydaje się obserwowanie ich twarzy. Jeśli widzimy poruszające się usta, możemy domyśleć sobie brakujące słowa. Jak wykazały najnowsze badania, jeśli widzimy rozmówcę, nawet o 60 proc. lepiej rozpoznajemy wypowiadane przez niego zdania.
"Wyobraźmy sobie detektywa" - opowiada dr Wei Ji Ma z Baylor College of Medicine w Houston - "który ma dwóch świadków zbrodni. Jeden jest bardzo precyzyjny i wiarygodny. Drugiemu można ufać znacznie mniej. Żeby ustalić, co się stało, detektyw zestawia informacje z obu źródeł i bierze poprawkę na ich rzetelność".
Tak właśnie działa nasz mózg, gdy ma zrozumieć słyszane przez nas słowa. Opiera się nie tylko na zmyśle słuchu, ale również wzroku.
W doświadczeniach ochotnicy oglądali filmy z nieznajomym, który wypowiadał tylko jedno słowo. Gdy było go dobrze widać, badani odczytywali to słowo nawet mimo hałasu w tle. Dalsza część eksperymentu była bardziej przewrotna. Tym razem wyraz, który słyszeli ochotnicy, był inny od słowa, jakie wypowiadała postać na ekranie. W takiej sytuacji ich mózg łączył dwie niepasujące do siebie informacje, często tworząc... zupełnie nowy wyraz.
"Większość ludzi, którzy sły... |
